Jasper Zuidema is niet alleen doelman van het eerste team van Noordpool. De jonge doelman is daarnaast, student, vrijwilliger, medewerker op een sportschool en binnen de Albert Heijn in zijn woonplaats Uithuizen. En over dit en nog veel meer vertelt hij in onderstaand vraaggesprek

Er zijn van die momenten waarop je als opa met een glimlach achteroverleunt en denkt: ja, dit is een goed idee. Het idee om de voetbalavonturen van mijn twee kleinzoons vast te leggen in een digitaal plakboek groeide langzaam uit van een ingeving tot een kleine missie. Niet alleen de doelpunten, de passes of de einduitslagen – die kun je later in elk wedstrijdverslag wel terugvinden – maar juist de momenten ertussenin. De grappen in de auto op weg naar het sportpark. De twijfel of het weer wel goed genoeg zou zijn om te spelen. De spanning in hun ogen bij een aftrap, de diepe teleurstelling bij een tegendoelpunt en vooral die onverwachte, onbedwingbare blijdschap na een eigen goal. Dat zijn de herinneringen die blijven hangen. Herinneringen die het voetbal op jonge leeftijd zoveel meer maken dan alleen een sport.
In het tiende  hoofdstuk van dit digitale plakboek draait het om euforie, 

Het is een van die zinnen die je als kind bijna als een waarschuwing boven je bed zou kunnen hangen: “Eerst je zwemdiploma, en dán mag je voetballen.” Alsof het leven een militaire missie is waarbij stap voor stap, zonder afwijkingen, het verplichte parcours moet worden afgelegd. Alsof kinderen projecten zijn die je via een strak draaiboek naar volwassenheid moet loodsen.

Opeens was daar een privébericht op X. Een bericht van Stefan de Vries, speler van Lycurgus, en zo bleek, een volger van Puurvoetbalonline. We hadden vervolgens al snel contact met als resultaat dat ook Stefan 20 vragen kreeg voorgeschoteld. Twintig vragen waar prachtige antwoorden opkwamen en die hier onder zijn te lezen.