Dit was het weekend is op zondagavond een vast item op ESPN, waarin Kenneth Perez en een wisselende collega-analist de afgelopen speelronde in de Eredivisie onder de loep nemen. Met scherpe analyses, opvallende uitspraken en soms een flinke dosis verbazing kijken zij terug op wat er allemaal op de Nederlandse voetbalvelden is gebeurd. Maar Dit was het weekend is ook een terugkerend item op Puurvoetbalonline, waarin ik terugkijk op het achter ons liggende voetbalweekend. Een weekend waarin het niet alleen om doelpunten, uitslagen en scheidsrechterlijke beslissingen draait, maar ook om alles wat er rondom de velden gebeurt. Want wie regelmatig op de sportcomplexen rondloopt, weet dat het amateurvoetbal genoeg verhalen oplevert. Verhalen die soms voor vermaak zorgen, soms voor verbazing en soms voor een lichte ergernis. En heel af en toe moet je je afvragen of je het allemaal wel goed hebt gehoord. Afgelopen weekend was opnieuw zo'n weekend.

 

Iedereen die weleens op of langs een voetbalveld heeft gestaan, weet dat een wedstrijd op allerlei manieren in je gedachten kan blijven hangen. Door de doelpuntenmakers, door de felle controleur op het middenveld, door de verdediger die onvermoeibaar zijn lichaam tussen de bal en de tegenstander gooit, of door een doelman die met enkele cruciale reddingen zijn ploeg met een paar geweldige saves overeind houdt. Maar zaterdag was mijn ‘man’ van de wedstrijd iemand die duidelijk buiten de lijnen stond.

In het komend weekend worden er op de zondag in de 5^e reserveklasse poule 08 maar 3 van de 5 wedstrijden gespeeld. Een wedstrijd wordt vervroegd en morgenavond gespeeld. De ander wilde de thuisclub ivm de herfstvakantie verplaatsen naar volgende week. Dan is toevallig het eerste team vrij zodat ook uit die selectie spelers aan kunnen schuiven Om zelf invloed te houden (bij afgelasting of TNO bestaat het risico van opnieuw ingepland een week later) heeft het uitspelende team als speeldatum 15 november voorgesteld omdat het eerste team van de thuisclub dan ook in actie komt en wat uiteindelijk werd geaccepteerd .
Maar hoe het met de overige teams van onze vereniging af gaat lopen blijft nog even de vraag.. Het is nog geen zaterdag.

De stelling van deze week bij Puurvoetbal luidt als volgt: De medische keuring moet terugkeren in het amateurvoetbal. Een bijzondere stelling, want wie al wat langer meeloopt in de voetballerij, weet dat die medische keuring vroeger helemaal niet zo bijzonder was. Het hoorde er gewoon bij. Je ging naar een keuringsarts, die bekeek je eens van top tot teen, luisterde misschien naar je hart en verklaarde je vervolgens geschikt om tegen een bal te trappen. Je kon er weer tegenaan. Goedgekeurd! De voetbalschoenen mochten uit de kast en op naar het volgende seizoen. Alleen was er één klein probleempje: wat stelde die keuring nu eigenlijk voor?

Het was weer een memorabele training op de ochtend van woensdag 7 oktober. Een ochtend waarop er eigenlijk meerdere ingrediënten aanwezig waren die ervoor zorgden dat het opnieuw een training werd waarover nog wel even nagepraat zou worden. Zo was er een traktatie van trainer Henk vanwege zijn verjaardag, was het aantal afwezigen opvallend groot en kregen we ook nog eens bezoek van een familielid van niemand minder dan José Mourinho, de publiciteitsgeile trainer van Real Madrid.

Het zou zomaar een kop boven een van de verhalen van Henk Doppenberg hebben kunnen zijn. Henk schreef een aantal jaren geleden prachtige verhalen die uit het amateurvoetbal waren gegrepen. Verhalen die vaak begonnen met een ogenschijnlijk klein voorval, maar waarin hij vervolgens haarfijn blootlegde wat er binnen een vereniging allemaal kan spelen. Met zijn toestemming mocht ik die verhalen in die periode op Puurvoetbalonline plaatsen. Verhalen met humor, maar vaak ook met een serieuze ondertoon

Bij ons laagste seniorenteam zijn weer alle wedstrijden doorgegaan. Drie speelrondes op rij dus al. Ondertussen heb ik voor twee andere teams de wedstrijden van komende zondag alweer verplaatst. Beide tegenstanders zaten met vakanties.

Iedereen die weleens op of langs een voetbalveld heeft gestaan, weet dat een wedstrijd op allerlei manieren beslist kan worden. Door de doelpuntenmakers, natuurlijk. Door de felle controleur op het middenveld die met onuitputtelijke energie de ene na de andere bal verovert. Door de verdediger die onvermoeibaar zijn lichaam tussen bal en tegenstander gooit. Of door een doelman die met enkele cruciale reddingen zijn ploeg met een paar geweldige saves overeind houdt. Maar zaterdag was mijn man van de wedstrijd een speler die op alle fronten een voorbeeld was voor alle andere spelers binnen de lijnen. Een speler die niet alleen met zijn voeten, maar vooral ook met zijn hoofd en zijn instelling liet zien wat het betekent om voor een ploeg te spelen

Deze wat kortere 'podcast' gaat over het tikkie-takkie voetbal op Barcelona-niveau van een O10 -team waar ik wel een mening over heb. Een mening die ik neerlegde bij Jan ten Caat die een groot aantal jaren binnen het jeugdvoetbal actief is gewwest

Het was deze week dat ik geattendeerd werd op het matig gesteld is met de teams in de bovenbouw op Het Hogeland en van twee clubs, Ezinge en OKVC, in het Westerkwartier. Dat zorgde dat ik eens verder ging kijken en waar, wat de bovenbouw betreft, onderstaande tabel uit voortkwam