Met het ingaan van de winterstop is het voor veel clubs uit het verspreidingsgebied van de Ommelander Courant een logisch moment om de balans op te maken. In eerdere edities van de voetbalbijlage werd al uitgebreid stilgestaan bij de prestaties en vooruitzichten van onder meer Winsum, Zeester, VVSV’09, Ezinge en Usquert. Voor de overige verenigingen uit de regio is het nu tijd om terug te grijpen op de verwachtingen die trainers voorafgaand aan het seizoen uitspraken en deze te vergelijken met de huidige realiteit. In deze reeks is Warffum de volgende in de rij. 

Elke voetbalvereniging kent ze. De mensen die méér zijn dan vrijwilliger, méér dan speler of bestuurslid. Mannen en vrouwen die met hun inzet, betrokkenheid en oprechte liefde voor de club een onuitwisbare indruk achterlaten. Niet alleen wanneer de zon schijnt, maar juist ook in de momenten dat het tegenzit. Zulke mensen zijn zeldzaam, maar onmisbaar. Ook vv Middelstum kent zo’n persoon. Iemand met een duidelijke mening, een groot hart en een diepe verbondenheid met de club. In Middelstum draagt die persoon wat mij betreft de naam Ronnie Medema. Een clubicoon in de puurste zin van het woord.

 

Met het ingaan van de winterstop is het voor veel clubs uit het verspreidingsgebied van de Ommelander Courant een logisch moment om de balans op te maken. In eerdere edities van de voetbalbijlage werd al uitgebreid stilgestaan bij de prestaties en vooruitzichten van onder meer Winsum, Zeester, VVSV’09, Ezinge en Usquert. Voor de overige verenigingen uit de regio is het nu tijd om terug te grijpen op de verwachtingen die trainers voorafgaand aan het seizoen uitspraken en deze te vergelijken met de huidige realiteit. In deze reeks is Kloosterburen de volgende club die onder de loep wordt genomen.

Met het ingaan van de winterstop is het voor veel clubs uit het verspreidingsgebied van de Ommelander Courant een logisch moment om de balans op te maken. In eerdere edities van de voetbalbijlage werd al uitgebreid stilgestaan bij de prestaties en vooruitzichten van onder meer Winsum, Zeester, VVSV’09, Ezinge en Usquert. Voor de overige verenigingen uit de regio is het nu tijd om terug te grijpen op de verwachtingen die trainers voorafgaand aan het seizoen uitspraken en deze te vergelijken met de huidige realiteit. In deze reeks is Noordwolde de volgende club die onder de loep wordt genomen.

In Zuidlaren is men echt gek geworden,was de kop boven het artikel dat ik van een bevriende (oud)trainer kreeg toegestuurd. Een artikel waar ik mij wel in kon vinden omdat achttien als verslaggever in het amateurvoetbal rondlopen mij hebben geleerd dat de waan van de dag heel vaak leidend is bij het aanstellen/ verlengen met een trainer. En daarnaast wordt de spelersgroep vaak om advies gevraagd. Na toestemming van de schrijver, Vincent Muskee, die op Facebook onder ‘Modderpoel’ mooie verhalen schrijft , mocht ik het op Puurvoetbalonline plaatsen. En dat is niet om een club in een kwaad daglicht te zetten maar WEL omdat het beleid van clubs vaak te wensen overlaat en, ook niet onbelangrijk, er teveel waarde aan de mening vanuit de spelersgroep wordt gehecht.

De volgende drie mooiste sportmomenten 2025 komen van De Fivel-trainer Ronald Bouwman, de consul van Rood Zwart Baflo, Kees Buma en de doelman van Usquert, Meindert Koning

Er zijn dingen die je liever niet leest. Niet omdat ze onwaar zijn, maar omdat je ze iemand eenvoudigweg niet gunt. Zeker niet iemand als Louis Koorenhof. Een aimabele mensenmens, een trainer in hart en nieren, en bovenal een van die zeldzame figuren die het amateurvoetbal zo mooi maken 

Sinds enkele weken maak ik met extra aandacht werk van de rubriek Clubiconen. Mensen die ik associeer met een club, omdat ze er veel voor betekend hebben, of dat, in welke vorm dan ook, nog steeds doen. Maar daarnaast zijn er ook personen die boven het clubbelang uitstijgen. Mensen die zó verweven zijn met het amateurvoetbal, dat je ze gerust iconen mag noemen van een hele regio.

Louis Koorenhof is zo iemand. En een titel die de inmiddels 84-jarige meer dan verdient.
Het is alweer een aantal jaren geleden dat we elkaar voor het laatst spraken. Zoals altijd ging het gesprek al snel over voetbal. Over trainers, clubs, jeugd. En toen zei hij, terloops maar veelzeggend:
“Johan, als je hoort dat ze ergens nog een trainer zoeken voor een jeugdteam, mogen ze mij bellen.”
Hij was toen de 75 al gepasseerd. Die ene opmerking typeert Louis Koorenhof misschien wel beter dan duizend woorden. Altijd bezig willen zijn met het spel. Met het amateurvoetbal dat hij zo lief heeft. Niet voor status, niet voor eer, maar uit pure betrokkenheid.

Ik herinner me een interview bij hem thuis voor de Ommelander Courant. Het werd een middag zoals iedereen die Louis ooit meemaakte zal herkennen. Een onafgebroken stroom aan anekdotes, namen, clubs en herinneringen. Maar bovenal: warmte. Liefde voor het spel. Respect voor vrijwilligers, trainers, spelers en clubs die samen het fundament vormen van het amateurvoetbal.
Wonend tegenover het sportcomplex van Lewenborg was hij jarenlang kind aan huis bij FC Lewenborg. Altijd aanwezig, altijd betrokken. De laatste tijd werd dat, door zijn gezondheid, vanzelfsprekend minder. Maar loslaten? Dat deed hij nooit.
Want wie, zoals Louis, eenmaal besmet is met het amateurvoetbalvirus, raakt daar nooit meer van genezen. Nog altijd volgt hij het amateurvoetbal op de voet. Met interesse. Met kennis. Met datzelfde vuur dat hem decennialang dreef langs de velden van Groningen en daarbuiten.

Juist daarom was het schrikken om te horen welk fysiek ongemak hem recent heeft getroffen, met een gebroken nek als tragisch dieptepunt.
Dat gun je niemand. Maar een mensen-mens-trainer als Louis Koorenhof – ik vergelijk hem in dat opzicht graag met Leo Beenhakker – al helemaal niet. Voor nu rest vooral hoop. Hoop op herstel. Hoop op betere dagen. Voor een man die zijn leven in dienst stelde van het amateurvoetbal.
En voor iemand die dat samen met zijn echtgenote Janny meer dan honderd procent verdient.
Louis Koorenhof is geen icoon van één club. Hij is het Groninger amateurvoetbal.

En daarmee heeft hij, zonder enige twijfel, een vaste plek verdiend in mijn Hall of Fame op Puurvoetbalonline

Met het ingaan van de winterstop wordt de balans opgemaakt en voor veel clubs uit het verspreidingsgebied van de Ommelander Courant wordt steeds duidelijker waar zij daadwerkelijk staan. In eerdere edities van de voetbalbijlage werd al uitgebreid stilgestaan bij de prestaties en vooruitzichten van onder meer Winsum, Zeester, VVSV’09, Ezinge en Usquert. Voor de overige verenigingen uit de regio is dit een logisch moment om terug te grijpen op de verwachtingen die trainers voorafgaand aan het seizoen uitspraken en deze af te zetten tegen de huidige realiteit op het veld. Eén van die clubs is De Heracliden uit Uithuizermeeden.

De eerste serie van drie sportmomenten 2025 van Linda Faber( voetballiefhebster) Demir Guberinic(scheidsrechter en Boelie de Sturler( Stedum) 

Wanneer het einde van het jaar nadert, dan is het op Puurvoetbalonline weer tijd voor de rubriek de drie mooiste sportmomenten van het jaar. Een rubriek die ieder jaar voor verrassende antwoorden heeft gezorgd en wat, zo laten de eerste gekozen momenten al zien, dit jaar niet anders zal zijn. Het gaat daarbij om persoonlijke hoogtepunten, hoogtepunten die wereldwijd bekend zijn of meer regionale hoogtepunten. Om de serie mooiste momenten van 2025 te openen besloot ik, en heel egoïstisch, zelf de rij te openen.