Derde helft
Soms heb je van die dagen waarop alles lijkt te kloppen. De zon schijnt nét wat vriendelijker, de bal rolt zoals jij dat wilt en zelfs het geouwehoer in de kleedkamer klinkt als muziek in de oren. Woensdagochtend was zo’n dag… maar dan precies andersom. En toch begon het met een hoogtepunt.
Sinterklaas, de Kerstman en het Weekend van de wonderen in de B-categorie
Soms maak je iets mee waarvan je denkt: dit kan niet waar zijn, dit moet een foutje in het wedstrijdprogramma zijn. Maar afgelopen weekend, 29 en 30 november, noteer die data ergens in de annalen van het amateurvoetbal, gebeurde het dan toch: bijna élke wedstrijd in de vier competities van de B-categorie die ik met Puurvoetbalonline volg werd gespeeld. Ja, u leest het goed. Gespééld. Niet “afgelast door ziekte, blessures, te weinig spelers, te veel verjaardagen, te slecht weer of te weinig zin”, maar gewoon: schoenen aan, veld op en gaan met die banaan.
Henk Poelstra – Een trainer en mens om nooit te vergeten
Soms ontmoet je in je voetballeven iemand die méér is dan een trainer. Iemand die je niet alleen beter maakt als speler, maar je ook vormt als mens. Iemand die eerlijkheid ademt, vertrouwen geeft en door zijn persoonlijkheid een plek in je herinnering inneemt die nooit meer verdwijnt. Voor mij, en voor velen binnen het vroegere Marcia was Henk Poelstra zo iemand. Het nieuws van zijn overlijden op 14 november bracht bij mij herinneringen mee aan een bijzonder mens en trainer.
Man van de wedstrijd Marnik Bolhuis(RZB) Een buitenspeler met scorend vermogen
Iedere voetballiefhebber kent het ritueel. Na afloop van een duel – op de fiets terug naar huis, door de gure wind over het Hogeland, of in de auto over slingerende dorpswegen – wordt de wedstrijd nog eens rustig ontleed. Wie speelde goed? Wat had anders gemoeten? En dan komt die ene vraag, die in elk team en op iedere tribune opduikt: wie was de man van de wedstrijd?
Het weekend van “Kap, Klomp & Kolder: Het Grote Amateurcircus van Zondag 5C”
De Fivel op zoek naar houvast in moeilijke eerste seizoenshelft
Richting de winterstop begint langzaam maar zeker duidelijk te worden waar de clubs uit het verspreidingsgebied van de Ommelander Courant staan. Sommige ploegen, zoals Winsum, Zeester, VVSV’09, Ezinge en Usquert, kwamen al uitgebreid aan bod in eerdere bijdragen aan de voetbalbijlage. Voor de overige teams is gekeken naar de verwachtingen die trainers vooraf uitspraken en of deze tot nu toe overeenkomen met de werkelijkheid op het veld. Bij De Fivel lijkt dat helaas precies het geval..
ZEC is weer op de weg terug
Richting de winterstop hebben we al een aardig beeld van wat voor seizoen het wordt voor de clubs uit het verspreidingsgebied van de Ommelander Courant. Een aantal ploegen – zoals Winsum, Zeester, VVSV’09, Ezinge en Usquert – kwam al aan bod in mijn eigen bijdragen aan de voetbalbijlage. Voor de overige teams heb ik de bijdragen van de andere verslaggevers gebruikt om te kijken of de uitgesproken verwachtingen van de trainers enigszins overeenkomen met de tot nu toe werkelijkheid op het veld..
Harry Martens (De Heracliden): Een Heraclied in hart en nieren.
Elke voetbalvereniging kent ze. De mensen die méér zijn dan vrijwilliger, méér dan speler of bestuurslid. Mannen en vrouwen die met hun tomeloze inzet en oprechte liefde voor de club een onuitwisbare indruk achterlaten. Niet alleen wanneer de zon schijnt, maar vooral in de momenten dat het tegenzit. Zulke mensen zijn zeldzaam. En precies zo’n man is Harry Martens van De Heracliden.
Sikko Schut (vv Eenrum ): De man die meer was dan een vrijwilliger
lke voetbalvereniging kent ze: mensen die méér zijn geweest dan vrijwilliger, speler of bestuurslid. Mannen en vrouwen die een club mede vormen, richting geven, dragen. In Eenrum is zo iemand zonder enige discussie Sikko Schut. Zijn naam valt, ruim vijftig jaar later, nog steeds geregeld wanneer het over de vv Eenrum gaat. En niet zonder reden. Voor velen binnen de club, waaronder ook ikzelf, was Sikko een icoon – een begrip – een man die een blijvende indruk achterliet.
Twaalf duels gespeeld, acht geschrapt: B-categorie blijft een rommeltje — maar er gloort verbetering
Twaalf duels gespeeld, acht geschrapt: B-categorie blijft een rommeltje, maar er gloort verbetering
In het afgelopen weekend werd er in de vier B-categoriecompetities die door Puurvoetbalonline nauwlettend worden gevolgd, een mooie maar tegelijkertijd teleurstellende balans opgemaakt. Op papier stonden er twintig wedstrijden gepland, een voetbalprogramma dat normaal gesproken garant staat voor twee dagen vol actie, rivaliteit en onverwachte wendingen. Maar zoals zo vaak in het amateurvoetbal, verliep ook dit weekend anders dan gehoopt. Van die twintig duels werden er uiteindelijk slechts twaalf gespeeld. Acht wedstrijden gingen niet door, een vertrouwd rijtje afgelastingen dat helaas al weken als een soort schaduw over de vier competities hangt.
Toch was de oorzaak dit keer niet overal negatief. In sommige delen van de provincie gold namelijk ‘het voordeel van de twijfel’: de velden waren simpelweg niet bespeelbaar. Geen organisatorische fouten, geen ontbrekende scheidsrechters of communicatieproblemen; nee, dit keer was het vooral de natuur die het wedstrijdprogramma in de war schopte. En eerlijk is eerlijk: dat is ook wel eens prettig om te constateren. Geen discussie, geen gedoe, geen verhalen over teams die te laat kwamen of velden die onverwacht bezet bleken. Als sneeuw, regen en modder de schuld krijgen, kun je daar weinig tegenin brengen.
In het afgelopen weekend werd er in de vier B-categoriecompetities die door Puurvoetbalonline nauwlettend worden gevolgd, een mooie maar tegelijkertijd teleurstellende balans opgemaakt. Op papier stonden er twintig wedstrijden gepland, een voetbalprogramma dat normaal gesproken garant staat voor twee dagen vol actie, rivaliteit en onverwachte wendingen. Maar zoals zo vaak in het amateurvoetbal, verliep ook dit weekend anders dan gehoopt. Van die twintig duels werden er uiteindelijk slechts twaalf gespeeld. Acht wedstrijden gingen niet door, een vertrouwd rijtje afgelastingen dat helaas al weken als een soort schaduw over de vier competities hangt.
Toch was de oorzaak dit keer niet overal negatief. In sommige delen van de provincie gold namelijk ‘het voordeel van de twijfel’: de velden waren simpelweg niet bespeelbaar. Geen organisatorische fouten, geen ontbrekende scheidsrechters of communicatieproblemen; nee, dit keer was het vooral de natuur die het wedstrijdprogramma in de war schopte. En eerlijk is eerlijk: dat is ook wel eens prettig om te constateren. Geen discussie, geen gedoe, geen verhalen over teams die te laat kwamen of velden die onverwacht bezet bleken. Als sneeuw, regen en modder de schuld krijgen, kun je daar weinig tegenin brengen.
