Er waren van die dagen dat je dacht: “Is dit nou november of zitten we ineens in april?” De thermometer tikte bijna 20 graden aan. Lenteachtige temperaturen met 21 cracks op het veld In de kantine ,of eigenlijk in wat nog een voetbalkantine moet worden, was het een komen en gaan van praatjes, koffie en koeken. De mannen aan de stamtafel hadden het niet over de verkiezingen, niet over PSV dat weer een tegenstander niet had weggespeeld, en zeker niet over de komende nederlaag van Ajax. Nee, het ging over Pé & Rinus in Paradiso. En over vogels. Jawel, vogels.

Zaterdag werd ik in de kantine van Eenrum aangesproken door Jitse Drent. Voor velen in onze regio een bekende naam, want Jitse was jarenlang de vaste verslaggever van het dameselftal van EKC. Na het uiteenvallen van die succesvolle combinatieploeg werd hij de vaste reporter van de dames van Zeester. En zoals altijd had hij goed nieuws te melden: de dames van Zeester hadden opnieuw gewonnen.
In Zoutkamp waren ze met maar liefst 7-0 te sterk voor de dames van The Knickerbockers 5. Een klinkende zege, eentje die aangeeft dat de ploeg goed in vorm is en dat het vrouwenvoetbal bij Zeester weer helemaal leeft. Want met deze overwinning blijven de Zoutkamper dames bovenin meedraaien. In de 4e klasse gaan ze, samen met SJO WTTC 1 en FC Grootegast 1, zelfs aan de leiding,een mooie constatering voor iedereen die het vrouwenvoetbal in deze regio een warm hart toedraagt.

Er zijn van die ideeën die geboren worden uit pure liefde voor het spel. Ideeën die niet gaan over geld, roem of status, maar over gevoel, herinnering en verbondenheid. Op 13 oktober schreef ik met veel plezier op Puurvoetbalonline over zo’n initiatief: de #VoetbalHoogtepuntChallenge van Bert van der Meer. Een prachtig plan om de voetbalverhalen van vroeger opnieuw te beleven ,de momenten die ons als spelers, supporters, trainers of vrijwilligers hebben gevormd.

Willisa Scholtens keept niet alleen voor Futsal Winsum maar komt op het veld ook uit voor vv Winsum dames 1. Een voetbaldier die in onderstaand antwoord geeft op een groot aantal vragen.

Het is een vraag die je met enige regelmaat kunt stellen wanneer je op zaterdag een voetbalwedstrijd bezoekt: waar is de trainingsbroek gebleven?
Een ogenschijnlijk klein detail, maar eentje dat veel zegt over hoe we tegenwoordig omgaan met sport, verzorging en gezond verstand binnen het amateurvoetbal.

Scrollen op je telefoon doet je zaken ontdekken. Zo kwam ik opeens een bekende naam, Rianne Zuiderveld, tegen als teammanager van de eerste selectie van Grijpskerk, de voetbalclub uit de plaats waar ze enkele jaren geleden vanuit Zoutkamp naar toe was verhuisd. Aan Rianne legde ij ook 20 vragen voor en wat onderstaand interview werd.

Een stap omhoog voor Morris

We beginnen bij Morris, die bij VSV Velserbroek voetbalt. Tot voor kort was hij de spits van de JO9-2, maar onlangs kwam er mooi nieuws: promotie naar de JO9. Dat klinkt natuurlijk als een stap vooruit. Een bevestiging dat hij goed bezig is, want je wordt niet zomaar overgeheveld naar een hoger team. De trainers zullen wel weten wat ze doen, denk je dan. En eerlijk is eerlijk: voor een jonge speler is dat best een compliment.

Iedere voetballiefhebber kent het ritueel: na afloop van een wedstrijd op de fiets of in de auto, de wedstrijd wordt nog eens rustig herbeleefd. De passes, de tackles, de duels, de doelpunten – en steevast die ene vraag: wie was vandaag de man van de wedstrijd? Soms is het de spits die een briljante goal maakt, soms de verdediger die onverschrokken ingrijpt of een middenvelder die de lijnen uitzet. En soms, heel soms, is het de man onder de lat die met zijn ervaring, uitstraling en reddingen de man van de wedstrijd is.

Het mooie van de sociale media is voor mij dat ik mensen tegenkom die ik tijden niet gezien of gesproken. In dit geval was dat Erwin Swaagman uit Loppersum en ondertussen oud-speler. Aan Erwin stelde ik ook 20 vragen over voetbal, politiek, hobby’s en nog veel meer en wat onderstaand artikel werd

Koos 'Zwarte Panter' Sikkema mocht natuurlijk niet ontbreken in de rubriek de 20 vragen aan … In een verslag van het 24-uurs zaalvoetbaltoernooi van De Heracliden noemde ik Koos zo, en wanneer ik Koos bij De Heracliden kom valt zijn gegeven bijnaam wel even. In het onderstaand interview gaat het over ‘Hera’, Ajax, van Basten en nog veel meer wat het lezen waard is