Iedere voetballiefhebber kent het ritueel. Na afloop van een wedstrijd, op de fiets richting huis of achter het stuur van de auto, wordt het duel nog eens rustig herbeleefd. De passes, de tackles, de duels en de doelpunten. Momenten worden opnieuw afgespeeld, soms mooier gemaakt dan ze waren, soms genadeloos gefileerd. En steevast komt die ene vraag voorbij: wie was vandaag de man van de wedstrijd? Vaak gaat die eer naar de doelpuntenmaker. De spits die met een geweldige treffer de wedstrijd beslist. Soms naar een verdediger die alles wegwerkt wat in zijn buurt komt. Heel af en toe wordt een middenvelder genoemd. Maar er zijn ook van die dagen waarop de man van de wedstrijd niet wordt bepaald door statistieken, doelpunten of assists. Dan gaat het om iets anders. Om uitstraling. Om ervaring. Afgelopen zaterdag was zo'n dag.

Een bestuurskamer, betalingen, spelers benaderen,  nobody's als trainer, Robben en Van Persie , alles kwam voorbij in de 'podcast' met Jan ten Caat 

Oranje, clinicclowns, Wouter Goes, overgewicht en het Wilhelmus. Dat kwam er o.a voorbij in de ‘podcast’ met Jan ten Caat.

 

Er zijn voetballiefhebbers die wedstrijden op TV kijken, er zijn supporters die ieder weekend langs de lijn staan, en er zijn mensen die hun liefde voor voetbal ook terugvinden tussen de bladzijden van een boek. Voor mij hoort dat laatste er absoluut bij. Al jaren ben ik op zoek naar boeken die voetbal serieus nemen. Geen vluchtige verhalen of oppervlakkige analyses, maar boeken die laten zien wat voetbal werkelijk is: een spel vol ideeën, emoties, overtuigingen en mensen.

 

De discussie over competitievervalsing in het amateurvoetbal laait steeds meer op. Vaak wordt gedaan alsof het gaat om enkele incidenten, een paar verenigingen die de grenzen opzoeken of een team dat toevallig een keer spelers tekort komt. Maar wie goed kijkt naar wat er tegenwoordig vooral in de B-categorie gebeurt, ziet een veel groter probleem. Het rommelt niet een beetje. Het rommelt structureel zo viel uit onderstaande reactie te lezen:

Een gekaapt voetbalveld, een blessure met een uiterst dubieuze verklaring, een uitnodiging voor een toernooi waar niet iedereen direct warm voor liep en een hemel vol dreigende wolken. Dat waren woensdagmorgen de vier hoofdingrediënten van wederom een memorabele training van de SV Bedum Oldstars.

 

Op weg naar huis vanuit de sportschool bleef één opmerking hangen. Een simpele zin, maar wel één die precies de kern van een steeds groter probleem in het amateurvoetbal raakt: “Ook in de B-categorie moet je als kampioen promoveren.”