Ouder worden met de bal aan de voet, hoe het voetbalplezier nieuw leven in wordt geblazen
Voetbal is voor velen meer dan een spelletje. Het is kameraadschap, competitie, en vooral plezier. Maar wat als dat plezier langzaam verdwijnt? Niet door verliespartijen of blessures, maar omdat de tegenstanders ineens twintig jaar jonger zijn, sneller, feller, en soms ook, laten we eerlijk zijn , net iets minder respectvol naar de ‘oude garde’ zijn . Het is een realiteit waar steeds meer seniorenteams in de lagere reserveklassen tegenaan lopen.
Ploegen met een gemiddelde leeftijd van 40+ komen tegenwoordig vaak tegenover teams te staan met spelers die duidelijk jonger zijn. En hoewel ervaring, tactisch inzicht en ‘voetbalgogme’ veel goed kunnen maken, is het lastig concurreren tegen benen die nog niet piepen en knieën die nog niet kraken. En als dat gogme dan beantwoord wordt met een onbesuisde sliding of een onnodig harde tackle, dan is de lol er voor veel oudere voetballers snel af. Want niemand wil op maandagochtend met spierpijn en schaafwonden naar zijn werk, of erger nog, bij huisarts belanden.
Het resultaat? Een prachtige, op maat gemaakte competitie met de volgende clubs:
Daarnaast wordt het aantal wedstrijden bewust beperkt gehouden. Geen ellenlange competitie van 22 of meer wedstrijden die door talloze afgelastingen toch nooit helemaal afgerond wordt. Nee, veertien duels per seizoen is voor veel spelers in deze levensfase gewoonweg perfect. En mocht er eens iets tussenkomen, een verjaardag, een weekendje met het gezin, of gewoon een pijntje dat wat extra rust nodig heeft, dan valt dat veel makkelijker op te vangen.
De ervaring leert dat dit soort competities niet alleen de betrokken spelers tevreden houden, maar ook bijdragen aan het verenigingsleven als geheel. Oudere spelers blijven langer actief, er ontstaat een grotere saamhorigheid binnen de clubs, en jonge spelers krijgen op hun beurt het goede voorbeeld van sportiviteit en clubtrouw voorgeschoteld.
Ploegen met een gemiddelde leeftijd van 40+ komen tegenwoordig vaak tegenover teams te staan met spelers die duidelijk jonger zijn. En hoewel ervaring, tactisch inzicht en ‘voetbalgogme’ veel goed kunnen maken, is het lastig concurreren tegen benen die nog niet piepen en knieën die nog niet kraken. En als dat gogme dan beantwoord wordt met een onbesuisde sliding of een onnodig harde tackle, dan is de lol er voor veel oudere voetballers snel af. Want niemand wil op maandagochtend met spierpijn en schaafwonden naar zijn werk, of erger nog, bij huisarts belanden.
Een competitie op maat
Gelukkig zijn er altijd verenigingen en mensen die niet bij de pakken neerzitten. Neem het voorbeeld van Corenos, dat met een uitstekend en sympathiek initiatief de KNVB en omliggende clubs benaderde met een helder idee: een competitie speciaal voor teams met een wat hogere gemiddelde leeftijd, waar het plezier voorop staat en de wedstrijden passen bij de levensfase van de spelers.Het resultaat? Een prachtige, op maat gemaakte competitie met de volgende clubs:
- Corenos 4
- Middelstum 4
- Stedum 3
- Heracliden 4
- Loppersum 3
- Godlinze 2
- Rood Zwart Baflo 3
- De Fivel 3
Herfst, winterstop, lente – voetbal met verstand
Het competitieschema is al even doordacht als het idee zelf: zeven wedstrijden in het najaar, gevolgd door een winterstop vanaf 22 november, en daarna nog eens zeven duels vanaf begin maart. Hierdoor vermijden de teams het gure winterweer, wat niet alleen de fysieke belasting vermindert, maar ook de kans op blessures aanzienlijk verlaagt. Spelers kunnen hun rust pakken, een weekendje weg plannen, of bijspringen bij andere teams binnen de vereniging als dat nodig is.Daarnaast wordt het aantal wedstrijden bewust beperkt gehouden. Geen ellenlange competitie van 22 of meer wedstrijden die door talloze afgelastingen toch nooit helemaal afgerond wordt. Nee, veertien duels per seizoen is voor veel spelers in deze levensfase gewoonweg perfect. En mocht er eens iets tussenkomen, een verjaardag, een weekendje met het gezin, of gewoon een pijntje dat wat extra rust nodig heeft, dan valt dat veel makkelijker op te vangen.
Plezier als fundament
Wat dit initiatief vooral zo sterk maakt, is dat het teruggaat naar de kern van het amateurvoetbal: plezier. Geen gedoe met promotie of degradatie, geen wedstrijden waarin jonge honden zichzelf nog willen bewijzen ten koste van alles. Maar wel: ouderwets voetballen met en tegen gelijkgestemden. Vóór de wedstrijd even bijkletsen, tijdens het duel een sportieve strijd voeren, en na afloop samen een biertje drinken in de kantine. Geen stress, wel sfeer.De ervaring leert dat dit soort competities niet alleen de betrokken spelers tevreden houden, maar ook bijdragen aan het verenigingsleven als geheel. Oudere spelers blijven langer actief, er ontstaat een grotere saamhorigheid binnen de clubs, en jonge spelers krijgen op hun beurt het goede voorbeeld van sportiviteit en clubtrouw voorgeschoteld.
