
Twee jaar achtereen eindigde VVSV’09 onderaan in de competitie. Pijnlijk, ontmoedigend, maar voor de ware liefhebber van het amateurvoetbal ook een realiteit die bij de sport hoort. Toch waait er in Ulrum dit seizoen een frisse wind door de selectie van trainer Auke Doornbosch. De tijden van structurele nederlagen en demotiverende zaterdagen lijken langzaam maar zeker voorbij. Met een stevige kwaliteitsimpuls, een vernieuwde selectie en wellicht zelfs een verrassing onder de lat, zou VVSV’09 dit seizoen zomaar voor een onverwachte sprong op de ranglijst kunnen zorgen. De zevende plek? Waarom niet.
Het dieptepunt als fundament
In het amateurvoetbal, waar sfeer en samenhang net zo belangrijk zijn als tactiek en kwaliteit, kan een aantal slechte seizoenen diepe sporen nalaten. Twee seizoenen op rij als hekkensluiter eindigen doet iets met een club. Met de spelers, de staf, en niet in de laatste plaats met de supporters. In Ulrum weet men daar alles van. Het kleine maar trouwe legioen heeft de afgelopen jaren weinig reden tot juichen gehad. Het was vooral incasseren en hopen dat het beter werd. Toch is het juist dit dieptepunt dat de basis heeft gelegd voor een ommekeer. Want wanneer de bodem bereikt is, is de enige weg omhoog. En dát lijkt nu te gebeuren.
Vernieuwing in de selectie
De selectie van VVSV’09 heeft een broodnodige kwaliteitsimpuls gekregen. Maar liefst vijf nieuwe spelers hebben zich bij het eerste elftal gevoegd, en niet zonder resultaat. Deze nieuwkomers brengen niet alleen ervaring en voetbalgogme met zich mee, maar ook een frisse energie die overslaat op de rest van het team. Wat opvalt, is dat de bestaande kern zich optrekt aan het niveau van de versterkingen. Spelers die vorig seizoen nog worstelden met hun vorm, lijken nu met meer vertrouwen en lef te spelen. De onderlinge concurrentie is toegenomen, en daarmee ook de trainingsintensiteit. De lat ligt hoger. Het is precies dat wat een ploeg nodig heeft om uit een negatieve spiraal te komen.
Het ontbrekende puzzelstuk: een echte keeper
Eén zwakke schakel in een elftal kan fataal zijn, vooral als dat de man onder de lat betreft. VVSV’09 weet dat maar al te goed. De afgelopen seizoenen moest de club het vaak doen met keepers die hun best deden, maar simpelweg tekort kwamen op cruciale momenten. De club beschikt wél over een keeper die het verschil kan maken wat VVSV’09 een hele andere ploeg zou doen worden Een team met vertrouwen in de man achter zich durft namelijk hoger te staan, durft risico te nemen en kan daardoor beter voetballen. Mocht deze keeper daadwerkelijk zijn rentree maken, dan kan dat het laatste zetje zijn dat VVSV’09 nodig heeft om zich te ontworstelen aan het beeld van "vaste hekkensluiter".
Auke Doornbosch: de juiste man op het juiste moment
Trainer Auke Doornbosch staat dit seizoen voor een cruciale taak. De verwachtingen zijn nog bescheiden, maar de potentie in zijn selectie is groter. Doornbosch moet daarin laveren tussen aanjagen en afremmen. De nieuwe spelers inpassen zonder de oude garde uit het oog te verliezen. Ambities aanwakkeren, zonder dat ze omslaan in overschatting. Wie Doornbosch een beetje kent, weet dat hij daarvoor geknipt is. Nuchter, maar ambitieus. Duidelijk, maar mensgericht. De resultaten in de voorbereiding bieden in elk geval hoop. Er wordt beter gevoetbald, met meer lijn in het spel. De sfeer is goed. De groep is hechter. Dat alles telt dubbel mee in het amateurvoetbal.
Voorzichtige hoop bij de achterban
De supporters van VVSV’09 zijn de afgelopen jaren niet bepaald verwend. Toch blijven ze komen. Soms met tegenzin, vaak met hoop, altijd met liefde voor de club. Dat verdient respect. En dit seizoen lijkt er voor het eerst in lange tijd weer écht iets te beleven in Ulrum. De verhalen over de versterkingen doen de ronde in het dorp en langs de lijn is de toon positiever dan voorheen. Natuurlijk, niemand verwacht ineens promotie of kampioensaspiraties. Maar een stabiele middenmoter worden, ergens rond plek zeven eindigen, dat zou al voelen als een kampioenschap op zich.
Een seizoen vol kansen
Het seizoen 2025/2026 belooft dus een bijzonder jaar te worden voor VVSV’09. Na jaren van malaise gloort er eindelijk weer iets van perspectief. Niet door grootspraak, maar door realistische stappen vooruit. De nieuwe spelers, het mogelijke keeperverhaal, de ontwikkeling van de bestaande selectie en de stabiele hand van trainer Doornbosch vormen samen een fundament waarop gebouwd kan worden. Zevende worden? Dat klinkt misschien ambitieus. Maar als alles op z’n plek valt, is het verre van onmogelijk. En stel je voor dat die keeper écht opduikt… Dan mogen de supporters zich zomaar opmaken voor het mooiste seizoen in jaren.