De KNVB en het eeuwige gemis aan gezond verstand

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Het waren nog de tijden dat SV Bedum CVVB heette, dat een trainingskamp in Marbella iets was waar supporters over napraatten alsof de club zojuist de Champions League had bereikt. Een paar foto’s van palmbomen, een oefenpotje tegen een half Spaans vriendenteam, en de illusie dat je als amateurclub “professioneel bezig” was,het had iets magisch. Maar zoals dat gaat met magie: vroeg of laat wordt het normaal. En tegenwoordig hoort een trainingskamp in de winterstop bij het amateurvoetbal zoals een derde helft , het biertje en de gehaktbal dat al jaren doen.

johan 1

Sterker nog: wie níet afreist naar een zonnige bestemming wordt in sommige kringen bijna vies aangekeken. Ben je wel ambitieus? Neem je je selectie wel serieus? Doe je eigenlijk wel mee? Een beetje club vertrekt tegenwoordig gewoon in het eerste of tweede weekend van januari naar warme oorden, vaak direct na de nieuwjaarsreceptie,want ja, een bus vol vaste kantinegasten die ineens Spaanse zonnestralen prefereren boven het pilsje… dat is niet goed voor de kantineomzet.
Zo heeft iedereen binnen zo’n vereniging zijn eigen belangen, en verrassend genoeg houdt men daar meestal ook nog rekening met elkaar. Bestuur, trainers, spelers, kantineteam: iedereen weet hoe het reilen en zeilen werkt.

En dan is daar de KNVB.

Diezelfde bond die zich Koninklijk mag noemen. Elk jaar weer lijkt het alsof men op de burelen in Zeist opnieuw het wiel probeert uit te vinden, en telkens eindigt met een soort vierkant voertuig dat niet rolt, niet stuurt en vooral niemand vooruit helpt.
Want hoe komt het toch dat al die mensen die wekelijks op kleedkamers hangen, op verenigingsvergaderingen staan, kantinediensten draaien en diepe discussies voeren over trainingskampen, wél begrijpen wat er leeft in het amateurvoetbal… maar de planners van de KNVB, die nota bene betaald krijgen om dat te weten,geen flauw benul lijken te hebben?

Neem het nieuwe huzarenstukje: direct het tweede weekend van 2026 volgooien met een inhaalprogramma. In januari. Als clubs en teams massaal op trainingskamp zijn.

Wie verzint dit?

Nou, de competitieplanners dus. De mensen die ergens op een donderdagmiddag besluiten dat het amateurvoetbal wel even in hun schema moet passen, in plaats van andersom. De mensen die consequent plannen alsof het seizoen eindeloos is, maar toch per se op 23/24 mei een einde aan de reguliere competitie willen knopen.

Alsof er een geheim ritueel plaatsvindt in Zeist: zodra de laatste zondag van mei nadert, moeten alle wedstrijden gespeeld zijn, al moet het amateurvoetbal daarvoor drie keer per week de wei in, in de sneeuw, regen of desnoods op een veld dat meer weg heeft van een moeras dan van een sportaccommodatie.

Het meest ironische is echter dit: in het weekend van 23/24 mei 2026 is alles in het standaardvoetbal netjes afgerond. Alles. Klaar. Punt. De wedstrijden zijn gespeeld, de ranglijsten zijn bekend, de doelen zijn geraakt of gemist.

En toch… tóch meent de KNVB dat het noodzakelijk is om begin januari al een inhaalprogramma op te tuigen waarvan ieder weldenkend mens weet dat de helft van de duels sowieso in onderling overleg wordt afgelast. Omdat de spelers in het vliegtuig zitten.

Het roept een bijna de vraag op: bestaat er binnen de KNVB eigenlijk iemand die meedenkt met de verenigingen? Of staat dat inderdaad, zoals verhalen al jaren suggereren, op de lijst van streng verboden acties?

Misschien is het tijd dat iemand in Zeist zich eens afvraagt waarvoor die bond eigenlijk bestaat: voor de verenigingen, of voor het eigen schema? Het amateurvoetbal bestaat uit duizenden vrijwilligers die dagelijks meters maken, juist omdat ze verbonden zijn met hun club. Dat mensen die áchter dat voetbal staan structureel voorbijgestreefd worden door een paar planners met een kalendercomplex, dat is geen incident meer. Dat is een patroon.

Eén ding staat vast: de KNVB en het meedenken met haar leden daar kun je een boek over schrijven.